DAC6 parashikon detyrimin për raportimin e marrëveshjeve ndërkufitare që përmbajnë tregues të caktuar të planifikimit të mundshëm agresiv tatimor. Këta tregues njihen si “hallmarks” dhe shërbejnë për të identifikuar situata që mund të paraqesin risk tatimor.
Qëllimi i DAC6 është t’u mundësojë administratave tatimore të marrin informacion të hershëm për struktura ose marrëveshje ndërkufitare që mund të përdoren për shmangie tatimore. Kjo ndihmon në analizën e riskut, reagimin më të shpejtë administrativ dhe forcimin e transparencës.
DAC6 mbulon informacion për:
Mund të preken ndërmjetësit, si këshilltarë tatimorë, avokatë, kontabilistë, konsulentë financiarë ose ofrues të tjerë shërbimesh profesionale që përfshihen në marrëveshje ndërkufitare. Në raste të caktuara, detyrimi mund të kalojë te vetë tatimpaguesi përkatës, veçanërisht kur nuk ka ndërmjetës ose kur ndërmjetësi nuk mund të raportojë për shkak të kufizimeve ligjore.
Administrata Tatimore po punon për përgatitjen e kuadrit ligjor dhe procedural për DAC6, duke përfshirë përcaktimin e marrëveshjeve të raportueshme, afatet e raportimit, subjektet përgjegjëse, mënyrën e raportimit, ruajtjen e konfidencialitetit profesional dhe sanksionet në rast mosrespektimi.
Zbatimi do të përcaktohet me aktet përkatëse ligjore dhe nënligjore në kuadër të përafrimit me acquis të BE-së. Administrata Tatimore do të publikojë udhëzime dhe materiale sqaruese për subjektet që mund të preken nga detyrimet e raportimit.
Jo. Raportohen vetëm marrëveshjet që plotësojnë kriteret ligjore dhe përmbajnë tregues të caktuar të raportimit.
Në raste të caktuara po, nëse një individ është pjesë e një marrëveshjeje ndërkufitare të raportueshme dhe plotësohen kriteret ligjore.
Jo domosdoshmërisht. Raportimi nuk nënkupton automatikisht se marrëveshja është e paligjshme; ai i jep administratës informacion për analizë risku.
